Prison Planet

Politycy wciąż mówią o cieśninie Hormuz, jakby był to jedynie spór regionalny między Iranem a jego sąsiadami. To kompletny nonsens. Cieśnina jest jednym z najważniejszych arterii gospodarki światowej, przenoszącą mniej więcej jedną piątą światowych przesyłek ropy i gazu. Cena ropy Brent przekroczyła 91 USD, ale nagłówek cenowy ropy to dopiero początek. Prawdziwe szkody ekonomiczne widoczne są w stawkach frachtu, składkach ubezpieczeniowych, marżach rafineryjnych, cenach diesla, kosztach energii elektrycznej oraz ostatecznie w pożyczkach rządowych. Wojna nie pozostaje ograniczona jedynie do pola bitwy. Wchodzi do każdego domu poprzez inflację.

Waszyngton twierdzi, że cieśnina jest otwarta, podczas gdy Iran twierdzi, że pozostaje zamknięta. Obie te wypowiedzi to polityczna propaganda, ponieważ to właściciele statków, ubezpieczyciele i handlowcy towarami decydują, czy ta wodna droga jest otwarta. Tankowiec teoretycznie może przepłynąć przez Hormuz, ale to nic nie znaczy, jeśli składka ubezpieczeniowa staje się nie do przyjęcia lub załoga odmawia przyjęcia ryzyka. Większość polityków nigdy nie prowadziła firmy i nie rozumie, że handel zależy od zaufania – a nie od deklaracji rządowych. Gdy zaufanie upada, handel cofa się niezależnie od tego, ilu urzędników stoi przed kamerami i zapewnia, że wszystko pozostaje pod kontrolą.

Dlatego kosztu konfliktu nie można mierzyć jedynie liczbą baryłek tymczasowo usuniętych z rynku. Każde opóźnienie lub przekierowanie statku zmniejsza dostępną zdolność transportową i podnosi stawki frachtu gdzie indziej. Ubezpieczyciele muszą przeliczyć prawdopodobieństwo uszkodzenia, przechwycenia lub zniszczenia tankowca. Rafinerie muszą rywalizować o alternatywne dostawy, podczas gdy kraje zależne od energii z Zatoki zaczynają tworzyć zapasy ostrożnościowe. Handlowcy doliczają premię geopolityczną, ponieważ nikt nie wie, czy kolejny pocisk uderzy w statek, rafinerię, rurociąg czy terminal eksportowy. Te koszty kumulują się w całym systemie na długo przed tym, jak przeciętna osoba zauważy podwyżkę na stacji benzynowej.

Poważniejsze ostrzeżenie pochodzi z cen produktów rafinowanych, szczególnie z diesla. Politycy koncentrują się na surowej ropie, ponieważ jest to cena cytowana każdego wieczoru w telewizji. Jednak współczesna cywilizacja działa na dieslu. Ciężarówki transportują żywność i towary konsumpcyjne, rolnicy obsługują maszyny, firmy budowlane używają ciężkiego sprzętu, a agregaty awaryjne chronią szpitale i krytyczną infrastrukturę. Gdy rośnie cena diesla, rośnie koszt praktycznie wszystkiego.

Rządy będą udawać, że ta inflacja jest tymczasowa lub spowodowana chciwością korporacji. Powiedzieli to samo po ekspansji monetarnej z 2020 roku. Inflacja nigdy nie jest politycznie wygodna, ponieważ ujawnia rzeczywisty koszt polityki rządowej. Wojna finansowana przez pożyczki nie wymaga od polityków przedstawienia podatnikom rachunku od razu. Koszt przechodzi na dług suwerenny, dewaluację waluty i wyższe ceny. Społeczeństwo płaci poprzez utratę siły nabywczej, podczas gdy urzędnicy nadal twierdzą, że operacje militarne można prowadzić bez strat w kraju.

Europa jest szczególnie narażona. Spędziła lata podważając własne bezpieczeństwo energetyczne, jednocześnie zwiększając sankcje, regulacje i zobowiązania militarne. Rządy europejskie już borykają się ze słabym wzrostem, starzejącą się populacją, rosnącymi zobowiązaniami socjalnymi i ogromnym długiem. Utrzymany wzrost cen energii zmniejszy konkurencyjność przemysłu i zmusi rządy do ponownego subsydiowania gospodarstw domowych. Te subsydia będą wymagały jeszcze większego pożyczania dokładnie w momencie, gdy rentowności obligacji rosną. To jest pułapka: wojna podnosi koszty energii, energia podnosi inflację, inflacja uniemożliwia bankom centralnym obniżanie stóp procentowych, a wyższe stopy zwiększają koszt obsługi długu rządowego.

Rynek obligacji rozumie to, czego politycy nie chcą dostrzec. Długoterminowe rentowności obligacji rządowych rosną w Europie, Stanach Zjednoczonych i Japonii, ponieważ inwestorzy zaczynają kwestionować, czy rządy są w stanie nadal pożyczać bez limitu. Konflikt na Bliskim Wschodzie przyspiesza problem długu krajów narodowych, który już istniał. Rządy zadłużyły się  podczas pandemii, ponownie pożyczyły, aby subsydiować energię po wojnie na Ukrainie, a teraz oczekuje się, że sfinansują kolejny rozszerzający się konflikt wokół Iranu. Każdy kryzys traktowany jest jako tymczasowy, ale dług jest trwały.

Tak właśnie upada zaufanie. Upadek imperium nie zaczyna się w momencie, gdy przegrywa jedną bitwę. Zaczyna się, gdy koszt utrzymania jego zobowiązań militarnych przewyższa zdolność produkcyjną jego gospodarki. Rzym dewaluował swoją walutę, aby zapłacić armii i zachować granice. Hiszpania zużyła bogactwo Nowego Świata finansując wojny w Europie. Wielka Brytania wyszła z dwóch wojen światowych zwycięska, ale finansowo wyczerpana, rezygnując z pozycji centrum światowego kapitału na rzecz Stanów Zjednoczonych. Potęga militarna zawsze zależy od siły gospodarczej, lecz podżegujący do wojny wyobrażają sobie, że ta zależność działa odwrotnie.

Iran także rozumie, że Hormuz jest cenniejszy jako groźba niż jako stale zamknięta droga wodna. Zupełne zatrzymanie handlu zaszkodziłoby Iranowi i odstręczyłoby Chiny, Indie i innych azjatyckich klientów zależnych od energii z Zatoki. Teheran nie musi blokować cieśniny blokadą morską. Wystarczy, że wywoła wystarczającą niepewność, aby ruch handlowy zwolnił, a świat zapłacił stałą premię ryzyka. Jedno uderzenie pocisku w pobliże tankowca może osiągnąć ekonomicznie to, czego cała flota może nie osiągnąć militarnie.

Stany Zjednoczone mogą dysponować siłą morską, aby eskortować statki, ale nie mogą zmusić prywatnego kapitału do ignorowania ryzyka. Nie mogą też zagwarantować, że miny, drony, pociski lub małe łodzie nigdy nie przenikną przez kordon bezpieczeństwa. Każda eskalacja wymaga więcej statków, większej liczby samolotów, większego personelu i jeszcze większych wydatków rządowych. Próba ochrony trasy handlowej dodaje do obciążenia fiskalnego powstałego z samego zakłócenia ruchu.

Cieśnina Hormuz staje się podatkiem nałożonym na całą światową gospodarkę. Będzie widoczna w kosztach frachtu, cenach żywności, rachunkach za media, stopach procentowych, deficytach rządowych i ostatecznie w wyborach. Zachodni przywódcy będą obwiniać Iran, korporacje, spekulantom lub zmiany klimatu, zanim przyznają, że ich niekończące się wojny niosą cenę ekonomiczną.

Link do oryginalnego artykułu: LINK

|  Czy dla Netanjahu wojna się zakończyła?  |  Po atakach na amerykańskie bazy i amerykański statek w Egipcie USA ma „skopać jeb**na dupę” Iranowi.  |  Kolejne rozdanie po podpisaniu pokoju USA z Iranem.  |  Nadchodzą ataki pod fałszywą flagą? CIA twierdzi, że Kuba rozważa atak dronowy na Key West na Florydzie.  |  Izrael wprowadza ustawę w amerykańskim sejmie pozwalającą IDF na przejęcie amerykańskiej armii i wywiadu.  |  Amerykański dron szpiegowski krąży nad Kubą. Pentagon rozważa możliwe operacje wojskowe.  |  Trump twierdzi, że zmiana reżimu na Kubie jest „kwestią czasu”.  |  Kryzys kubański/wenezuelski 2026 roku.  |  Rosja, Iran i Chiny oburzone „rażącą agresją zbrojną” USA wobec Wenezueli.  |  Trump ogłasza zamknięcie wenezuelskiej przestrzeni powietrznej.  |  Trump zapowiada, że „wkrótce” rozpoczną się operacje lądowe przeciwko wenezuelskim handlarzom narkotyków.  |   Zegar tyka w obliczu zbliżającej się akcji przeciwko Maduro…  |  Nowy front wojny? W Wenezueli Maduro jest otwarty na opuszczenie kraju, jeśli USA zapewni mu amnestię a Rosja szykuje pomoc wojskową.  |  Obywatele Wenezueli będą skanować odciski palców by kupować produkty spożywcze.   |  Wojna z Rosją? Trump mówi, że rosyjskie oddziały muszą „opuścić” Wenezuelę.  |  USA gromadzi oddziały specjalne w Puerto Rico i wojsko w Kolumbii, aby obalić Maduro.  |  George Soros sponsoruje fale migracyjne z Południowej Ameryki.  |  Trzecia fala migracyjna do USA wyrusza z Salwadoru.  |  W Gwatemali zbiera się kolejna migracyjna karawana.  |  Ameryka musi podjąć działania przeciwko inwazji prowadzonej przez ONZ i globalistów.   |  Kolejne fale migracji płyną w kierunku USA.  |  ONZ twierdzi, że europejski kryzys migracyjny "nie istnieje", ponieważ migracja jest "źródłem dobrobytu".  |  UE i USA muszą przyjąć więcej uchodźców i pozbyć się suwerenności.  |   Szef bezpieczeństwa UE: "polityczny islam" jest przyszłością Europy.  |  Wojny Zachodu i masowa migracja do Europy.  |  Ordo Ab Chao – jak instaluje się kryzys migracyjny w Europie.  |  Game Over Europo – nachodzi ‘kolorowa rewolucja’?  |  Francja przygotowuje się na masowe niepokoje.  |  Obama i upadek południowej granicy USA.  |  Implikacje zmian demograficznych do roku 2050.  |   Zachodnia schizofrenia i barbarzyństwo Bliskiego Wschodu.  |  Nadchodzi rewolucja: George Soros przekazał 18 miliardów dolarów do swojej Fundacji Otwartego Społeczeństwa.  |  Miliarder George Soros jest zdruzgotany zwycięstwem populistycznej antyglobalistycznej koalicji we Włoszech.  |  George Soros każe zaakceptować stały napływ 300 tyś. emigrantów rocznie by ratować EU.   |  Węgry planują pozbyć się wszystkich finansowanych przez Sorosa organizacji pozarządowych.  |