Prison Planet

Po obejrzeniu tego co działo się w zeszłym tygodniu w Europie, możemy stwierdzić, że jedyną rzeczą jaką naprawdę się zajęto był ESM, (europejski mechanizm stabilizacji), mający związać wszystkie narody UE w bardziej ścisłą regionalną konfigurację. Jak się okazało, Anglia i inni nie wyrazili na to zgody. Brytania oczywiście nie chce stać się częścią nowego traktatu, który pozbawi ją suwerenności.

Ta koncepcja regionalnego rządu pojawiła się na początku 1960 roku i teraz ma być wdrożona na siłę w Europie a następnie w USA. Zadajemy sobie pytanie czy Anglia po prostu stara się chronić korzyści płynące z londyńskiego City, czy też spór ma głębszy charakter? Aby ratyfikować nowy traktat miną dwa lata, a w międzyczasie umowy będą funkcjonowały na podstawie umowy dżentelmeńskiej. Nadal nie ma dowodów na to czy jest to niemiecka próba dekonstrukcji strefy euro i UE, czy też wysiłki na rzecz stworzenia platformy dla rządu światowego. Wiemy, że od czasu II wojny światowej internacjonaliści tworzyli Europę jako fundament dla rządu światowego, z drugiej strony wiemy, że 65% do 70% Niemców nie chce mieć z tym nic wspólnego.

Główni gracze potraktowali kryzys zadłużenia jako problem drugorzędny, prawdopodobnie dlatego, że Rezerwa Federalna pokryła większość zobowiązań. Tylko jeden z głównych graczy wykazał nerwowość- prezydent Francji Sarkozy. Francja musi spłacić własne banki jednocześnie unikając jednego lub dwóch obniżeń ratingów. Nie tylko będzie to niosło za sobą podniesienie kosztów kredytów, ale także ograniczy to francuską zdolność ratowania sześciu krajów z problemami. Obecnie FED krótkoterminowo uratował te francuskie banki. Gdy sytuacja będzie bardziej stabilna powrócą amerykańscy krótkoterminowi nabywcy obligacji i wtedy FED będzie mógł skoncentrować się na pomocy w innych obszarach.

To wydarzy się oczywiście, jeśli stabilność powróci. Działania ratunkowe mogą pochodzić jedynie od banków centralnych i rządów, a każde takie działania same w sobie mają charakter inflacyjny i jeżeli będą trwałe to doprowadzą do hiperinflacji.

Oznacza to, że banki w krajach w dobrej/wypłacalnej sytuacji będą musiały w całości lub w część być znacjonalizowane. Jednocześnie te same banki i kraje będą zmuszone aby ratować sześć krajów w złej kondycji finansowej. To będzie trudne zadanie, ponieważ niektóre nawet nie chcą współpracować. Oznacza to, że trzy lub więcej państw może zbankrutować pozostawiając banki w krajach trzymających dług z potężnymi brakami w ich aktywach.

Ogólnie rzecz biorąc żaden z tych problemów nie został rozwiązany, ponieważ Francja i Niemcy byli bardziej zainteresowani zmianą przepisów traktatu niż rozwiązaniem realnego problemu zadłużenia. Te masywne działania ratunkowe wiszą w powietrzu zarówno nad gospodarkami w dobrej sytuacji jak i złej, czemu towarzyszyć będzie wzrost inflacji. Oczywiście, wszystko to nie rozwiąże żadnych problemów w krótkim i średnim okresie czasu. Jest to kolejne działanie przejściowe. Wszystko co widzimy jest unikaniem oczywistego. Von Mises powiedział nam, że tylko oczyszczenie systemu działa.

Bankierzy, politycy i biurokraci nie chcą dopuścić do siebie takiej ewentualności, ponieważ klucz do ich władzy leży w systemie bankowym, który jeśli byłby oczyszczony stracił by swoją władzę a kraje mogły by swobodnie przetrwać o własnych siłach. Dlatego świat przechodzi przez wojny, aby zachować elity i bankierów nad nami. W okolicznościach wojny narody zmuszone są do tego aby połączyć się by zaprowadzić porządek i zapewnić wspólną obronę. Nikt z nas nie ma informatorów wewnątrz elit, więc nie wiemy, jakie dokładnie działania zostaną podjęte. Oba wybory oznaczają znacznie więcej kłopotów na przyszłość. UE i struktura strefy euro nie wymaga zmiany, ale problem zadłużenia z pewnością musi być podjęty...


The International Forecaster